Tussentijdse teksten

Je hoofd buigen. Naar beneden kijken. Naar de vierkante meter grond waarop je staat. Dat kan geen kwaad, op 4 mei. Je ziet korrelige aarde,...
Lees verder
Het koor van verontwaardiging houdt nog wel even aan. Begrijpelijk, want te lang hebben we niet gezamenlijk mogen zingen. Toch kan het geen...
Lees verder
Het flatje van Henk Claassen [55] uit Den Bosch lijkt op een uit de hand gelopen mortuarium. Kasten met schedels, boeken over dood en vergan...
Lees verder
 Een moederland kun je niet wegeneen vaderland evenmin maar we torsen de tijdzeggen ogen, op pleinen, in kamers zware dagen,...
Lees verder
Het huis van de familie Verhallen in Rosmalen heeft goed hang- en sluitwerk. In hun keuken staat Nivea Sun Protect Factor 30. Maar jezelf te...
Lees verder
Zeven was ik, misschien acht. Met mijn klasgenoten vormde ik een lange rij, waaruit af en toe zenuwachtige lachjes klonken. Volgens de verha...
Lees verder
Onze taal is vol kabaal. Sommige woorden danken hun bestaan zelfs aan de geluiden die ze nabootsen: gong, koekoek, bom. Maar ook sissen, kra...
Lees verder
‘Ze zijn vriendschappelijk, diepgelovig en dapper’, noteerde de zestiende-eeuwse stadschroniqueur Molius. Hij had het niet over aartsengelen...
Lees verder
Ze treden in ’t krijt aan de rand van de stadin de strijd om geluk te herstellende Welshmen en Tommies, krap tienduizend manverenigd in code...
Lees verder
Van een stuitligging kijkt geen enkele verloskundige op. Evenmin van een kind dat met de helm wordt geboren – hoe meer zieners hoe meer vreu...
Lees verder