Tussentijdse teksten

Van een stuitligging kijkt geen enkele verloskundige op. Evenmin van een kind dat met de helm wordt geboren – hoe meer zieners hoe meer vreu...
Lees verder
Kun je verschrikkingen lang van tevoren zien naderen? Ons oog is gebrekkig, leert de geschiedenis. Maar wie zijn zintuigen de kost geeft, ka...
Lees verder
Elk bos is een collectie van geuren. Je ruikt elfenbankjes. Vogelstruif. Hartstocht bij zuidzuidwestenwind. Maar een fervent lezer zal een a...
Lees verder
Toen ik zes was, kreeg ik een lui oog. Het linker. Dat bracht ongemak, maar ook vage schuldgevoelens. Ik was bang dat het een straf was voor...
Lees verder
Zevenhonderd ranke takkenstengels twijgen riet en kleivlechtwerk van vernuft en klasseaan het water – panta rhei Oeverloos beschermt he...
Lees verder
Meneer van der Slot woonde op de Kruiskamp. Hij was een kind-noch-kraai-dode die een onthutsende inboedel achterliet. Afgelopen vrijdag is h...
Lees verder
Wij lezen landschappen en gezichten. We lezen handen en de les. We lezen de horizon en soms tussen de regels door. Onze ogen zien veel. Om a...
Lees verder
Op woensdag 11 oktober maakte kabinet-Rutte III zijn regeerakkoord bekend. Het opgewekte motto luidt ‘Vertrouwen in de toekomst.’ Tot de vel...
Lees verder
Geen kwaad woord over Veldhoven, maar de mens zoekt al duizenden jaren het paradijs. Sommigen beweren dat ze weten waar het ligt. Dat heeft...
Lees verder
Zijn werktafel is ordentelijk, vrijwel leeg. De bruine vulpen – met de inscriptie 1 september 1996 – ligt kaarsrecht naast zijn opschrijfboe...
Lees verder