Kronieken | Columns

Langzaam legde hij het mes neer. Op zijn witte jasje zaten bloedspatten. „Mag ’t?”, baste hij. Ik zweeg bedrukt. Hij herhaalde z’n woorden...
Lees verder
Ze lagen zelden rug tegen rug. Meestal lepeltje-lepeltje. Of half verstrengeld, met verwarde haren. Zo streelden ze elkaar in stilte, links...
Lees verder
Handig, zo’n stadsplattegrond. Hij staat links van Café Treurenburg, vlakbij de Hedelse brug. Een stip vertelt waar je bent. Verdwalen...
Lees verder
Een wankel keukentrapje beklimmen, in het café een kort lontje van 1.95 meter lang tegenspreken of slaperig onder lijn 61 lopen. Vele wegen...
Lees verder
Het leven is een wiebelige tent. Hoe zet je ’m vlot op? Waar is de handleiding? En waarom zit het hoofdstukje ‘Waarschuwingen’ altijd onder...
Lees verder
Trappen af. Ruik je het? Overal in dit 1,5 kilometer lange gangenstelsel. Zout. Sinds 1969 zijn hier oceanen van bouillon getrokken. En...
Lees verder
Handig, zo’n stadsplattegrond. Hij staat links van Café Treurenburg, vlakbij de Hedelse brug. Een stip vertelt waar je bent. Verdwalen...
Lees verder
Ten zuiden van de Maas Ach, vroeger. Bij Lou lag een lijster in de la en bij buurvrouw Jansen stond een paard in de gang. Verdraagzaamheid...
Lees verder
Nog maar een slagroomsoesje. Ja, verslavend. “Ach, ze staan ervoor”, lacht gastvrouw Jetty. In de Maliskampse huiskamer maakt de koffiekan...
Lees verder
De mol is niet zijn lievelingsdier. Dat is de teckel. Toch zit Jos [47] wekelijks veertig uur onder de grond. Locatie: rijwielstalling NS-...
Lees verder