Kronieken | Columns

Langzaam legde hij het mes neer. Op zijn witte jasje zaten bloedspatten. „Mag ’t?”, baste hij. Ik zweeg bedrukt. Hij herhaalde z’n woorden...
| Lees verder
Ze lagen zelden rug tegen rug. Meestal lepeltje-lepeltje. Of half verstrengeld, met verwarde haren. Zo streelden ze elkaar in stilte, links...
| Lees verder
Handig, zo’n stadsplattegrond. Hij staat links van Café Treurenburg, vlakbij de Hedelse brug. Een stip vertelt waar je bent. Verdwalen...
| Lees verder
Een wankel keukentrapje beklimmen, in het café een kort lontje van 1.95 meter lang tegenspreken of slaperig onder lijn 61 lopen. Vele wegen...
| Lees verder
Het leven is een wiebelige tent. Hoe zet je ’m vlot op? Waar is de handleiding? En waarom zit het hoofdstukje ‘Waarschuwingen’ altijd onder...
| Lees verder
Trappen af. Ruik je het? Overal in dit 1,5 kilometer lange gangenstelsel. Zout. Sinds 1969 zijn hier oceanen van bouillon getrokken. En...
| Lees verder
Handig, zo’n stadsplattegrond. Hij staat links van Café Treurenburg, vlakbij de Hedelse brug. Een stip vertelt waar je bent. Verdwalen...
| Lees verder
Ten zuiden van de Maas Ach, vroeger. Bij Lou lag een lijster in de la en bij buurvrouw Jansen stond een paard in de gang. Verdraagzaamheid...
| Lees verder
Nog maar een slagroomsoesje. Ja, verslavend. “Ach, ze staan ervoor”, lacht gastvrouw Jetty. In de Maliskampse huiskamer maakt de koffiekan...
| Lees verder
De mol is niet zijn lievelingsdier. Dat is de teckel. Toch zit Jos [47] wekelijks veertig uur onder de grond. Locatie: rijwielstalling NS-...
| Lees verder