Holland Halfland

The spam filter installed on this site is currently unavailable. Per site policy, we are unable to accept new submissions until that problem is resolved. Please try resubmitting the form in a couple of minutes.

Ruim tien jaar geleden vertrok de man. Op wereldreis.
Te voet.
Gisterenavond was de cirkel rond.
Na 40.000 kilometer stond hij weer voor m’n neus.
Waar ben ik?, sprak hij verbaasd.
Ik aarzelde. Want het is niet leuk thuiskomen zo.
Ik zei: dit is het land van de gedoogcultuur,
vergadercultuur en zesjescultuur.
Dit is het land van de ik-cultuur,
dan een-hele-tijd-niks cultuur
en uiteindelijk de angst-voor-alles-cultuur.

Dit is een arm, rijk land.

Ik zei: kijk om je heen, ruik, luister, proef, raak aan.
En ontdek het zelf.
De brandende maagzuurcultuur,
de ik-bestook-dus-ik-besta-cultuur,
de afrekencultuur.
Welkom thuis, in het land van monden vol dood koraal.

Waar kunst en cultuur enkel nog kunnen rekenen
op halfhartigheid, halve waarheden en halve budgetten.
Welkom thuis in Halfland,
waar de zaag zoekt, de bijl bot en de tong splijt.
Land van breken, klieven, knakken,
waar beschaving een doorgezaagd weesmeisje is.

Wen er maar aan:
de gehalveerde hi-hats, de harp en hobo.
De musical met het halve decor.
Het boek waarvan de oneven pagina’s zijn geschrapt.
De archieven die het halve verhaal vertellen.
Het cabaret met halve scherpte.
Het toneelstuk zonder zijn – enkel schijn.

Dit zijn wij. Eens Holland. Nu Halfland.

De danser met slechts één been – het rechter, zo u wil.
Het koor van de halve octaven.
De trio’s en duos – ooit sextetten en kwartetten.
De tekentafel met het half weggegumde gebouw.
De dj met halve hartenklop – geen 128 maar 64 beats per minute.
De half gemonteerde films. In zwart. Of wit, zo u wil.

Dat is het nieuwe Holland.
Waar dromen zijn afgeschaft,
ontroering achterdocht wekt
en op het het stellen van vragen 19 procent btw wordt geheven
– want nadenken is in Halfland niet langer eerste levensbehoefte.

Ik ga weer, zei de man bedrukt.
Ik niet, antwoordde ik.
Ik blijf en recht de rug,
want Holland is verwonderen, denken en leven op de tast.
Noem het geloof
in kippenvel.
Noem het beschaving – zo u die klanken herkent.
Daarom keer ik mij tegen Halfland.
Met hoop.
Met dubbele kracht.
Met driedubbele overtuiging.

_______

noot: deze tekst is op zaterdag 20 november door de acteurs Frank Lammers, Leopold Witte en Bert Luppes uitgesproken
in Den Bosch, Tilburg, Eindhoven, Helmond en Breda ihkv 'Nederland Schreeuwt Om Cultuur'.

De tekst is vrij van auteursrechten en mag - onder naamsvermelding - worden hergebruikt.

Reacties

Lieve vriend van vroeger,

Jij kunt het zo mooi opzeggen, het doet er eigenlijk niet toe of het waar is wat er staat, maar toch:

heb bijna dertig jaar mijn broodje verdient in het muziekonderwijs en mede daarom altijd luid en hartstochtelijk de cultuur verdedigd tegen rechtse, kapitalistische donkere krachten. Maar ik kwam er steeds meer achter dat er binnen de cultuursector de energie te vaak gestoken wordt in het continueren van het eigen bestaansrecht.
'Ik ben, dus ik moet blijven', niets menselijks is een kunstenaar vreemd.
Postbodes hoeven minder te lopen, platenzaken hebben het moeilijk, dat gaat niet beter worden en eigenaar van een circus zou ik nu ook niet graag willen wezen.

Nu de koek tijdelijk op is kies ik voor zorg en onderwijs. Laat de creatieve sector hun creativiteit maar eens tonen.

Blijf schrijven,
Bart

Nieuwe reactie inzenden

Uw e-mailadres zal niet openbaar worden gemaakt.