Anderhalf

Diepe zucht. Want de verplichte sociale afstand is noodzakelijk, maar botst met de Bossche ziel. Wij zijn een volkje van samenklontering en ontmoeting. Dat dreigt te veranderen, nu honderdvijftig centimeter langzaam uitgroeit tot de maat der dingen. Tijd voor een lijstje met enkele consequenties.

De anderhalvemetersamenleving zal vooral gevolgen hebben voor de Bossche eigenaardigheid om zowat alles in het leven te vieren. Op Driekoningen zal het gezang van de verspreide Melchiors, Caspars en Balthasars hopeloos verwaaien. Met carnaval zullen polonaises enkel illegaal achter bloemetjesgordijnen kunnen plaatsvinden. Tijdens Jazz in Duketown 2021 zal anderhalve tel tussen alle noten moeten komen.

Raakt Den Bosch stil? Nee. Van huis uit zijn we al hard getaald, maar het verplicht afstand houden zal nog meer geluidshinder uitlokken. Een voorziene trend: de Bosschenaar die met een megafoon van Bo-Rent – huur: 11,50 per dag – feesten en partijen bezoekt Liever overdaad dan de angst zich niet gehoord te voelen.

Daarnaast dreigt bestuurlijke besluitloosheid. Dit was al de stad die van oudsher treuzelt, om breekbare harmonie intact te houden. Liever uitstel dan ruzie. Maar puntje, dat in Den Bosch vaak moeizaam bij paaltje komt, zal voortaan nog meer afstand moeten houden. Grootste vraag: kan het ontwerp voor nieuwbouw van Theater aan de Parade opnieuw in de versnipperaar? Maken we de zalen drie keer groter? Het college lijkt er al een voorschot op te nemen. Er ligt een vertrouwelijk voorstel om duimstokken – wereldwijd in de Bossche stadskleuren geel en zwart te koop – voortaan geen meter maar anderhalve meter lang te laten zijn.

Een ander drama: de horeca. Zo zal Café ’t Bonte Palet vermoedelijk nog maar drie bezoekers mogen verwelkomen, mits een van hen op het toilet blijft. Evenmin opbeurend zijn de namen van In de Kleine Werelt en De Unie. Te krappig, te dichtbij. Vooruitziender was de eigenaar van restaurant Heinde & Ver. Wel zal het haringtonnige café CinQ, dat zijn naam dankt aan de afstand in centimeters tussen bezoekers, vermoedelijk Cent CinQuante gaan heten. Ook aan de Wolvenhoek valt nieuwe cafébelettering te verwachten. Daar roept De Graven van Leuven ongewild droevige associaties op met het kerkhof in onze Vlaamse zusterstad.

Voor Oeteldonk 2021 is een aangepaste, sobere kwèk- en speullijst in de maak, met in de topdrie ‘Ho stop!’ van Attenooije, ‘Plèk Zat’ van de Foe Jong Bende en ‘Carnaval, dè is hil errug’ van de Kleinkeinder. Ander ongemak: het Rozemarijnstraatje, Achter de Bijenkorf en twintig andere stegen zullen eenrichtingsverkeer moeten krijgen. Dat zal ook gelden voor de stoep aan de zuidkant van de Wilhelminabrug, nu de wachtrij voor bakker De Groot al op de Hoge Steenweg begint. Zo raakt deze crisis heel de stad op onvermoede wijze. Zelfs voor BrabantWater en Essent zal het wennen zijn om anderhalvemeterstanden op te nemen.

Toch gaan we door, wat in ons zuidelijke bloed zit. Niet opgeven, gaten in de heg zoeken, vindingrijk zijn. Een stad die één is, maar voorlopig anderhalf. ____________

Publicatie in Brabants Dagblad: 29 april 2020. Noot aan de lezer: de reactiemogelijkheid zal na herziening van de kronieksite vanaf nazomer 2020 weer in gebruik worden genomen.