Lente

De binnenstad in. Zou het echt leeg zijn? Ja, vrijwel uitgestorven. Ook de Mariakapel van de Sint-Jan beleeft geen stormloop. Zes bezoekers, ieder in een eigen bankje. Wel branden er 147 waxinelichtjes en 72 kaarsen bij de Zoete Lieve Moeder. Vurig zijn ook de wensen in het intentieboek. Het repeterende verzoek: bescherm mijn dierbaren. Eén schrijver somt voor de zekerheid zeventien namen op.

Aan de kapelmuren hangen de vitrines met ex voto’s: verzilverde harten, beentjes, armpjes en andere lichaamsdelen, die dankbare gelovigen na hun genezing offerden. Verzilverde longen ontbreken nog.

Een oud echtpaar schuifelt langs de zerken in de zuidelijke zijbeuk van de kathedraal. Soms staan ze stil, ook bij de grafsteen van ene Henrick Aerts de Roy. Hij blijkt in 1623 gestorven, tijdens een van de vijf pestuitbraken die Den Bosch in de zeventiende eeuw teisterden. De bejaarde man mompelt wat, sloft naar een kerkbank. Even bijkomen.

Buiten schijnt de zon, maar terrassen ontbreken. Alle horeca zit potdicht, ook café-restaurant Mariapaviljoen op het voormalig GZG-terrein. Droevige ironie: het monumentale paviljoen dankt zijn bouw aan besmettingen. Achter de deuren werden vanaf 1915 zieken met cholera, tyfus en roodvonk verpleegd.

Naar de Orthenstraat. Bij de Copyshop blijken ze alles te kunnen kopiëren, behalve klanten. Het is er leeg. Verderop is een kapperszaak nog open, ondanks overheidswaarschuwingen. Een man laat zich doodgemoedereerd knippen. Je wil er toch een beetje mooi bijliggen, op zo’n IC.

Kriskrassen naar de Postelstraat. In de etalage van On Top Of Love liggen niemendalletjes en zogenoemde vibrator-eieren – een nieuwe lente, een nieuw geluid, mompelt Herman Gorter in de verte. Langdurig binnenblijven hoeft volgens de erotiekwinkel geen straf te zijn. Een opgewekt raambriefje: “Laat je inspireren om binnen de kaders te floreren.”

Wie in coronatijden liever leest: boekhandel Heinen houdt dapper stand. De kinderboeken lopen hard, maar ook ‘De Pest’ van Albert Camus. Van die klassieker uit 1947 heeft Heinen in korte tijd twaalf exemplaren verkocht. Normaal geen of eentje. Het Kerkpleintje op: aan de gevel van de de Rabobank hangt een AED-kastje met cijferslot. Een gok: 2-0-2-0? Veel ondernemers is de schrik om het hart geslagen. Diekwart van de binnenstadswinkels is dicht, met verklarende A4’tjes op de ramen. Veelgebruikt is de formulering ‘Wegens de situatie zijn wij gesloten.’ Een mistbankzinnetje in gewone tijden, maar nu glashelder. Dit is het jaar van De Situatie.

Sommige reclameteksten krijgen ongewild een wrange betekenis. Zo lijkt de blokletterleus ‘Alles moet weg!’ een vondst van het coronavirus zelf. Ook bij De Hypotheker op de Stationsweg tettert een tekst: ‘Je woont toch om te leven?’ Normaal wel, maar nu hoofdzakelijk om te overleven. Inademen, uitademen. Zonder moed te verliezen. Moge vooral geduld besmettelijk zijn in Brabant.

_________________

Publicatie in Brabants Dagblad: 25 maart 2020. Noot aan de lezer: de reactiemogelijkheid zal na herziening van de kronieksite vanaf nazomer 2020 weer in gebruik worden genomen.