Pashokje

Bij Van Dal Mannenmode hangen ze in het rek. Maar ook bij Suitsupply en Burghouts: grote broeken, tot wel maat 5XL toe. Volgens kenners is Den Bosch een groeimarkt voor zulke forse maten. Enerzijds is dat de consequentie van te overvloedig eten en drinken. Want gelegenheid maakt de dief in Den Bosch, waar alles uiteindelijk in horeca verandert. Van de voormalige watertoren en het vroegere mortuarium op Orthen tot aan het Mariapaviljoen van het Grôôt of de herbestemde zakkenvullerij van mengvoederfabriek De Heus: dit is de stad van de altijddurende spijsvertering.

Anderzijds wijst de vraag naar ruime kleren op zelfoverschatting. Wie een slechtontwikkeld gevoel voor maat en verhouding heeft, wil niet klein denken en eindigt vanzelf bij de rekken met XXL-kleding. De fatale stap: een te grote broek aantrekken en denken dat hij als gegoten zit. Zo is de Bossche kandidaatstelling voor het Eurosongfestival 2020 ongetwijfeld in een pashokje ontstaan. Vermoedelijke plaats delict: Van Dal Mannenmode in de Verwersstraat, het dichtst bij stadhuis en raadszaal.

Er volgde een geheime vergadering – al blijft dat een tegenspraak in Den Bosch – waarna de gemeente halsoverkop aan de slag ging. Alles moest wijken voor het bidbook. Een katholiek woord, op het eerste gezicht. Maar niemand bad om ten halve te keren.

In het Bossche bod kwamen hoogmoed en haperende maatvoering vloeiend samen. Met slechts drie miljoen euro en te weinig hotelcapaciteit zong de stad vele toonladders te laag. Wat ook opbrak, was de ontremde creativiteit. Bij de overhandiging in Hilversum ging het bidbook verloren in een orgie van originaliteit: chocoladebollen van Jan de Groot en de zestien jaar oude liedregel Dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht – vooral op wietzolders en in xtc-laboratoria.

Een stad kan niet zonder gedurfde dromen. Tegelijkertijd liggen ambitie en ambivalentie zorgelijk dicht bij elkaar. Niet alleen in de Dikke Van Dale, ook in Den Bosch. Enerzijds is dit een stad van eerzucht, bewijzen het startschot van de Tour de France 1996, het welkom voor de Olympische ploeg in 2012, Jheronimus Bosch 500 en universitair bolwerk JADS. Anderzijds is dit een stad van vertwijfeling, lieve vrede en besluiteloosheid, waardoor daadkracht te vaak uitblijft – zie De Kleine Winst, Zuid-Willemspark of Theater aan de Parade. Dan wreekt zich een tekort aan ambitie.

Begin juli waaide op een Bosch terras een bedrag voorbij: de kosten van het bidbook en de campagne. Zo’n 26.000 euro exclusief alle ambtelijke uren. Dat valt nog mee. Maar je had er ook bretels in de officiële stadskleuren zwart en geel van kunnen kopen. Honderden paren. Voor alle Bosschenaren die een te grote broek aantrekken, maar vergeten dat zwaartekracht genadeloos is.

_________________

Publicatie Brabants Dagblad: 24 juli 2019.