Brandewijn

The spam filter installed on this site is currently unavailable. Per site policy, we are unable to accept new submissions until that problem is resolved. Please try resubmitting the form in a couple of minutes.

Hij stond aan de voetstoombout, zij zat achter de naaimachine. Bij confectiefabriek NCI aan de Lagelandstraat. Ze had al een vrijer. Maar die kon niet dansen. Hij wel. Zo kregen Henk Keizer en Wil Kroon verkering.

Begin jaren 70 trouwden ze. Mooie tijd. Eigen huis in de Palmboomstraat, dansen op de vetkuivenmuziek van The Ceder Stars, op sjouw met carnavalsvereniging De Rommelpotten. Na het bankroet van de NCI vonden ze werk bij de koekjesfabriek van Verkade. Wil pakte in. Henk draaide crème voor Frou Frou.

Bij de NCI had Henk geleerd hoe je het gat tussen arm en rijk enigszins kunt dichten. Met een schaar. Als je handig uitschoot, kon je een afgekeurd maatpak voor een habbekrats kopen. Ook Verkade was lucratief: Henk verpoederde breukkoek tot visballen voor hengelaars. Vijf gulden per zak.

Begin 1977 voelde Wil zich misselijk. Een kikkerproef was niet nodig. Ze bleek zwanger. Op 9 september werd Jeffrey geboren. Een mooi, blond manneke. Op een carnavalsfoto, die Jan Verhoef in 1980 voor het Brabants Dagblad maakte, zit Jeffrey in een versierde kinderwagen. Het zou een van zijn laatste Oeteldonkse ritten zijn.

Op 17 november 1982 stierf hij aan een stofwisselingsziekte. In zijn laatste jaar sprak Jeffrey vaak over een kikker met een bril. Uit welke Bossche sloot hij dat verhaal viste? Onbekend, zeggen Henk en Wil. Maar na de dood van hun kind besloten ze zich met kikkers te omringen. Een verzameling als liefdesverklaring. Hun appartementje aan de Hennequinstraat is een poel van genegenheid. Er wonen zo’n zeshonderd kikkers in vitrinekasten, aan muren, op nachtkastjes. Een groene greep: een koekenpan in oetelvorm, ook geschikt voor kikkerbilletjes. Een Aziatische kwakbol vol badschuim. Een bijtring in de vorm van een kikvors, zodat de baby zoetjesaan happig op carnaval wordt. Tot de pronkstukken van het moeras behoren dertig goudkleurige pillendoosjes in de vorm van een kikker. Uit Bulgarije, hun favoriete vakantieland.

Met carnaval gaan ze alle dagen met de Boerenkroonkapel op pad. Henk roffelt op de trom, Wil blaast saxofoon. Jeffrey gaat ook mee: discreet trekt Wil de hals van haar trui naar beneden. Aan de bovenkant van haar rechterborst zit een kikker. Tattoo in groene inkt.

Hun zoontje ligt op Orthen. Op zijn zerk is een oetel gegraveerd. Dit jaar zou hij veertig worden. Tweewekelijks gaat Wil bij hem langs. Alleen is ook maar alleen. De Oeteldonkse levensles van Henk en Wil: eerst komt de ooievaar, dan de kikker.

Zondag een extra slok brandewijn.

__________

Publicatie Brabants Dagblad: 22 februari 2017

Reacties

Nieuwe reactie inzenden

Uw e-mailadres zal niet openbaar worden gemaakt.